Działalność gospodarcza - wykreowana
przez system prawny każdego państwa forma
organizacyjno-prawna umożliwiająca zespolenie podmiotów
uczestniczących w procesie gospodarczym (właścicieli,
zarządzających i pracowników) oraz materialnych czynników
produkcji (środki i przedmioty pracy). Prowadzona jest najczęściej w postaci przedsiębiorstwa (obok
zakładów budżetowych, jednostek gospodarczych, organizacji
społecznych itp.), w którym dokonuje się wytworzenie
produktów lub świadczenie usług w celach zasadniczo
zarobkowych. Prawodawca określa warunki umożliwiające owo zespolenie
stosownie do potrzeb danej działalności gospodarczej, przy
jednoczesnym zabezpieczeniu interesów państwa, otoczenia
społeczno-gospodarczego oraz uczestniczących w
przedsięwzięciu podmiotów, np. w postaci wymaganej umowy,
rejestru, koncesji, licencji, kontyngentu, itp. Do podstawowych form prawno-organizacyjnych działalności
gospodarczej należą przedsiębiorstwa: jednoosobowe, spółki,
w tym osobowe (cywilna, jawna, komandytowa,
i kapitałowe (z ograniczoną odpowiedzialności, akcyjna),
państwowe oraz spółdzielnie. Należy zwrócić uwagę, że
przepisów Prawa działalności gospodarczej nie stosuje się do
działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie upraw
rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa,
warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego, a także do
wynajmowania przez rolników pokoi i miejsc na ustawienie
namiotów, sprzedaży posiłków domowych i świadczenia w
gospodarstwach rolnych innych usług związanych z pobytem
turystów. Osoby prowadzące tego rodzaju działalność nie są
zatem do wykonywania obowiązków przewidzianych w Prawie
działalności gospodarczej.
Zanim rozpoczniesz działalność
gospodarczą, musisz udać się do następujących urzędów:
Urząd gminy
lub Krajowy Rejestr Sądowy
Przed rozpoczęciem
działalności gospodarczej należy ją zgłosić w urzędzie gminy
lub Krajowym Rejestrze Sądowym, w zależności od wybranej
formy prawnej. Ci, którzy chcą samodzielnie rozpocząć
działalność gospodarczą albo zostać wspólnikiem w spółce
cywilnej, zgłaszają to w gminie, w pozostałych przypadkach
spółka osobowa, kapitałowa, spółdzielcza itd. w Krajowym
Rejestrze Sądowym. W zgłoszeniu należy podać podstawowe dane
osobowe oraz informację o przedsięwzięciu czyli m.in.: nazwę
firmy, siedzibę, przedmiot wykonywanej działalności (w miarę
szeroko, ponieważ w przypadku chęci poszerzenia
dotychczasowego zakresu działalności, za każdy dodatkowy
wpis należy dokonać wpłaty) oraz datę rozpoczęcia (należy
wziąć pod uwagę czas oczekiwania na wpis do ewidencji i na
załatwienie wszystkich spraw w urzędach). Konieczne będzie
również posiadanie tytułu prawnego do lokalu, w którym
zamierzamy prowadzić firmę.
Dokument składamy na miejscu, uiszczając opłatę w wysokości
100 zł - w urzędzie gminy (dla osoby bezrobotnej ta usługa
jest darmowa), z kolei pierwszy wpis w sądowym rejestrze
kosztuje aż 1000 zł, następne 400 zł każdy. Po około 2 3
tygodniach należy zgłosić się po dokument wpisu naszej firmy
do ewidencji działalności gospodarczej. Dokument ten
otrzymuje także urząd skarbowy, ZUS i urząd statystyczny.
Potrzebny dokument: dowód osobisty.
Urząd skarbowy
Każdy przedsiębiorca jest zobowiązany w ciągu 7 dni od
rozpoczęcia działalności zgłosić ten fakt do urzędu
skarbowego. Jeśli przedsiębiorca nie ma numeru NIP, musi
wystąpić o jego nadanie, a jeśli chce być podatnikiem
płatnikiem VAT zarejestrować się dla celów tego podatku.
Osoba fizyczna, która posiada już swój NIP, rozpoczynając
indywidualną działalność gospodarczą, nie musi występować o
jego nadanie odrębnie dla swojej firmy. Jako przedsiębiorca
ma obowiązek używać dotychczasowego numeru. Musi jednak
zaktualizować dane, zgłaszając fakt rozpoczęcie działalności
gospodarczej. Każdy przedsiębiorca, jako podatnik VAT (nawet
jeśli korzysta ze zwolnienia z tego podatku), powinien
złożysz zgłoszenie identyfikacyjne przed dokonaniem
pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu tym
podatkiem, czyli zanim rozpocznie sprzedaż towarów czy
świadczenie usług.
Urząd statystyczny
W ciągu 14 dni od dokonania wpisu do ewidencji należy udać
się do właściwego ze względu na siedzibę wojewódzkiego
oddziału urzędu statystycznego. Na miejscu należy wypełnić
wniosek RG-1 o wydanie numeru REGON, w którym należy wpisać:
- nazwę firmy,
- dane teleadresowe (adres, telefon)
- formę prawno-organizacyjną (osoba fizyczna, spółka
cywilna, spółka jawna, sp. komandytowa, sp. z o.o., S.A.),
- stan aktywności prawnej i ekonomicznej,
- rodzaj przeważającej działalności należy podać rodzaj
działalności, a urzędnik wpisze odpowiedni kod,
W wyniku wpisu do
rejestru otrzymasz zaświadczenie o nadanym numerze
identyfikacyjnym REGON i masz obowiązek posługiwania się tym
zaświadczeniem. Okres oczekiwania od złożenia wniosku wynosi
2 tygodnie. Operacja ta jest bezpłatna. Potrzebne dokumenty: dowód osobisty, ksero Wpisu do
Ewidencji, oryginał do wglądu.
ZUS
Kolejnym etapem jest zgłoszeniem siebie do ubezpieczeń
społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego. Ewentualnych
pracowników i osoby współpracujące należy zgłosić do
ubezpieczenia w 7 dni od przyjęcia do pracy lub rozpoczęcia
współpracy. Aby zgłosić firmę musimy wypełnić formularz ZFA
(zgłoszenie płatnika składek osoby fizycznej).
W przypadku, gdy prowadzimy firmy jest naszym jedynym
zajęciem i jedynym miejscem zatrudnienia dla naszych
pracowników, wówczas dla każdego z osobna wypełniamy
formularz ZUA (zgłoszenie do ubezpieczenia osoby
ubezpieczonej). Jeśli my albo pracownicy mamy pełnoetatową
pracę płatną powyżej minimalnej pensji krajowej, wówczas te
osoby należy zgłosić tylko do ubezpieczenia zdrowotnego na
formularzu ZZA. W przypadku ZUS-u musimy co miesiąc opłacać
składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe
(opcjonalnie), wypadkowe oraz zdrowotne. Kwoty składek
stanowią procent dochodów, ale deklarowany dochód nie może
mniejszy niż 60 procent średniego wynagrodzenia w kraju (tę
kwotę podaje GUS).
Potrzebne dokumenty: pełne dane firmy, właściciela, osób
współpracujących, pracowników, REGON firmy, numer wpisu do
ewidencji i nazwę organu prowadzącego rejestr, numer
rachunku bankowego firmy, numery NIP wszystkich osób.
Pieczątka
Jest niezbędna na wszelkich dokumentach wystawianych przez
Twoją firmę. Dobrze gdy oprócz podstawowych danych zawiera
również NIP i REGON.
Konto w
banku
Rozpoczęcie działalności
gospodarczej wymaga posiadania rachunku bankowego. Potrzebne
dokumenty w banku: dowód osobisty, ksero Wpisu do Ewidencji
i oryginał do wglądu, ksero dokumentu nadania numeru REGON i
oryginał do wglądu, pieczątka.
Proces zakładania własnej
działalności gospodarczej przedstawia poniższy diagram:
Koncesja
Pewne rodzaje
działalności gospodarczej wymagają posiadania koncesji,
czyli zezwolenia władz administracyjnych na prowadzenie
firmy. Uzyskania koncesji wymaga obecnie wyłącznie podjęcie
działalności gospodarczej w zakresie:
- poszukiwania lub rozpoznawania złóż
kopalin, wydobywania kopalin ze złóż, bezzbiornikowego
magazynowania substancji oraz składowania odpadów,
- wytwarzania i obrotu materiałami
wybuchowymi, bronią i amunicją oraz wyrobami i technologią o
przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym,
- wytwarzania, przetwarzania,
magazynowania, przesyłania, dystrybucji i obrotu paliwami i
energią,
- ochrony osób i mienia,- transportu
lotniczego oraz wykonywania innych usług lotniczych,
- budowy i eksploatacji autostrad
płatnych,
- zarządzania liniami kolejowymi oraz
wykonywania przewozów kolejowych,- rozpowszechniania
programów radiowych i telewizyjnych.
Występować o udzielenie
koncesji mogą wszyscy przedsiębiorcy na jednakowych
zasadach.
Wniosek o udzielenie koncesji powinien zawierać:- oznaczenie
przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres.
Organ koncesyjny może odmówić udzielenia koncesji lub
ograniczyć jej zakres w stosunku do wniosku o udzielenie
koncesji:
O udzielenie koncesji może ubiegać się podmiot, który
działalności gospodarczej jeszcze nie podjął, jeżeli
zamierza ją podjąć po uzyskaniu koncesji. Organ koncesyjny
może w takim przypadku wydać promesę (przyrzeczenie wydania)
koncesji. Okres ważności promesy nie może być krótszy niż 6
miesięcy.
Formy zatrudnienia
Najczęściej stosowaną
podstawą nawiązania stosunku pracy jest umowa o pracę.
Kodeks wyróżnia jedną umowę bezterminową na czas
nieokreślony, oraz trzy umowy terminowe na czas próbny, na
czas wykonywania określonej pracy i na czas określony. Teraz
jednak coraz powszechniejszą formą świadczenia pracy stają
się tzw. umowy cywilnoprawne, np. umowa o dzieło lub umowa
zlecenie. Osoby zatrudnione na tej podstawie nie są jednak
pracownikami w rozumieniu kodeksu pracy i nie korzystają z
określonych w nim gwarancji (np. urlopów). Mogą je jednak
otrzymać, jeśli zgodzi się na nie zleceniodawca i zapisze w
umowie.
- Umowa na okres próbny może poprzedzać każdą umowę o pracę,
ale nie może trwać dłużej niż trzy miesiące i nie może być
powtórzona.
- Umowa na czas wykonywania określonej pracy nie musi
zawierać terminu, gdyż trudno precyzyjnie określić, kiedy
pracownik zakończy pracę, bo zależy to od jego możliwości i
umiejętności oraz zdolności organizacyjnych pracodawcy.
- Umowa na okres określony może być określona bezpośrednio,
np. sześć czy dziewięć miesięcy, ale również pośrednio,
czyli do czasu, gdy z długotrwałej usprawiedliwionej
nieobecności wróci inny pracownik, np. z urlopu
wychowawczego.
Podstawą umów
cywilnoprawnych jest kodeks cywilny, a nie kodeks pracy.
Kodeks ten określa, że przyjmujący zlecenie zobowiązuje się
wykonać określoną czynność na rzecz zleceniodawcy, ale nie
wynika z niego, że będzie to czynność odpłatna. Z kolei w
umowie o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się
wykonać dzieło, a zamawiający zapłacić mu za nie. Wykonawca
rozliczany jest więc z rezultatu swojej pracy i dotyczy ona
konkretnie oznaczonego zadania. Zazwyczaj umowa taka dotyczy
jednorazowej, a nie powtarzanej czynności.